21 ΜΑΡΤΙΟΥ ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

Η 21η Μαρτίου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού. Ταυτόχρονα έχει οριστεί και ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Η μέρα αυτή αποτελεί μια ευκαιρία για να ενισχυθούν οι δράσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των παιδιών και για την αποτροπή φαινομένων ρατσισμού, ξενοφοβίας και διακρίσεων μέσα στη σχολική κοινότητα. Η ανάγκη καταπολέμησης των διακρίσεων, και  των αντιλήψεων, στάσεων και συμπεριφορών που ενισχύουν τον ρατσισμό  αποδεικνύεται αποτελεσματική μόνον με την ενεργητική συμμετοχή και στάση όλων των πολιτών. Η ανάγκη για ενεργοποίηση όλων μας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι σήμερα ακόμη περισσότερο έντονη, καθώς οι πόλεμοι και οι εμφύλιες συρράξεις στις χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν εξωθήσει σε φυγή προς την Ευρώπη χιλιάδες κατατρεγμένους πρόσφυγες.

Η 21η Μαρτίου ας είναι, λοιπόν, η απαρχή μιας συντονισμένης παρέμβασης στον χώρο των σχολείων με στόχο την αντιμετώπιση φαινομένων ρατσισμού και ξενοφοβίας.

Η ρατσιστική βία, λεκτική ή σωματική, δεν έχει θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία, δεν έχει θέση στο σχολείο μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

 Για το σκοπό αυτό το σχολείο μας πραγματοποιήσε τις παρακάτω δραστηριότητες:

 

Προβολή των ταινιών "Η Ειρήνη η ιστορία μιας προσφυγοπούλας" και Παιδικές ταινίες- Ρατσισμός" .

Στη συνέχεια οι μαθητές χωρίζονται σε ομάδες  κάθε μια ομάδα παίρνει ένα κείμενο . Ενημερώνονται ότι με τη δραστηριότητα στην οποία θα εμπλακούν θα εξετάσουν διάφορες εκδοχές του φαινομένου του ρατσισμού.

Η προετοιμασία (1η φάση):Κάθε ομάδα καταγράφει  πρόχειρα τα λόγια που πιθανά θα διατύπωναν ίσως οι συνομιλητές στη σκηνή που έχει αναλάβει. Στη συνέχεια, η ομάδα επιλέγει ποιοι θα υποδυθούν τους ρόλους.

Η παράσταση (2η φάση):Όσοι έχουν αναλάβει κάποιο ρόλο, προσπαθούν να μπουν στη θέση του ατόμου που υποδύονται. Αυτοσχεδιάζουν, προσπαθώντας να πετύχουν το ύφος, τις κινήσεις και τις εκφράσεις του προσώπου που συνοδεύουν τα λόγια ή τις σιωπές του ατόμου.

Όταν ολοκληρωθούν οι αναπαραστάσεις, καταγράφονται  στο πίνακα οι μορφές   ρατσισμού που παρουσιάστηκαν και απεικονίζονται εικαστικά σκηνές από τα κείμενα .Τέλος όλοι οι μαθητές γράφουν σε ένα χαρτάκι έναν τουλάχιστον λόγο για τον οποίο θα μπορούσαν οι ίδιοι να γίνουν θύματα ρατσιστικών σχολίων ή συμπεριφορών.

 

 

 

 

 



 

Διαχειριστής πολυκατοικίας συναντά τους ενοίκους της πολυκατοικίας και διαμαρτύρεται για τον  ιδιοκτήτη που μόλις νοίκιασε την ημιυπόγεια γκαρσονιέρα του σε τρεις Πακιστανούς. Διαμαρτύρεται που ο ιδιοκτήτης επέλεξε τέτοιους ενοικιαστές, θεωρώντας ότι θα δημιουργήσουν πρόβλημα στην πολυκατοικία.

 







Μια μαύρη μητέρα με την κόρη της  και κρατώντας μια μεγάλη τσάντα μπαίνει σε ένα λεωφορείο όπου όλες οι θέσεις είναι κατειλημμένες .Κάποιος παραχωρεί τη θέση του στη μητέρα . Ακούγεται ένας άλλος επιβάτης που βρίζει εκείνον που σηκώθηκε, γιατί «έτσι δίνουμε θάρρος στους μαύρους».

 



Ένοικος της πολυκατοικίας συναντά στην είσοδό της δύο από τους τρεις Πακιστανούς που έχουν πρόσφατα οικιάσει την ημιυπόγεια γκαρσονιέρα. Τους επιτίθεται λεκτικά δείχνοντάς τους να καταλάβουν ότι είναι ανεπιθύμητοι και ότι πρέπει να φύγουν από την πολυκατοικία και από τη χώρα γενικά. Οι Πακιστανοί προσπαθούν να εξηγήσουν γιατί μετανάστευσαν και γιατί δεν μπορούν να φύγουν.







 

 

Πλησιάζει στον πάγκο με τα τρόφιμα ένας πατέρας που κρατά από το χέρι δύο παιδάκια. Ο πατέρας λέει ένα ξενικό όνομα και έχει επίσης ξενική προφορά. Τότε, τα μέλη της οργάνωσης τον διώχνουν, λέγοντας ότι τα τρόφιμά τους δεν προορίζονται παρά μόνο για Έλληνες. Ο πατέρας παρακαλεί για τα παιδιά του που είναι νηστικά. Τα μέλη της οργάνωσης θυμώνουν, φωνάζουν και μιλούν άσχημα για τους μετανάστες.