2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Με αφορμή την ημέρα αυτή οι μαθητές της ΣΤ τάξης μίλησαν  για τη ζωή και το έργο του
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν Στη συνέχεια  παρουσίασαν στους συμμαθητές τους το αγαπημένο τους βιβλίο .

Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen) ήταν Δανός λογοτέχνης και συγγραφέαςπαραμυθιών. Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Όντενσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του με τον καιρό ξέπεσε και δούλευε τσαγκάρης, για να ζήσει την οικογένειά του. Αλλά, μην μπορώντας να αντέξει στη φτώχεια, πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα. Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Προσπάθησε άδικα να μάθει την τέχνη του πατέρα του. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά ούτε και εκεί τα κατάφερε. Το ενδιαφέρον του κέρδισε τοθέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Όταν ήταν με τους φίλους του, του άρεσε να απαγγέλλει και να τραγουδά. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, έφθασε στην Κοπεγχάγη, με μόνη του περιουσία 30 φράγκα με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν. Ευτυχώς είχε ωραία φωνή κι άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι, το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα.

Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή. Απόκτησε μεγάλη δόξα και η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν η υποδοχή που του έκανε η ιδιαίτερη πατρίδα του, το Όντενσε, που τον κάλεσε στα 1867. Πέθανε στις 4 Αυγούστου 1875 στην Κοπεγχάγη. Τα παραμύθια του εμφανίζουν καθαρά το δημοκρατικό στοιχείο. Οι κυριότεροι ήρωες των παραμυθιών του είναι φτωχοί και αδικημένοι άνθρωποι, που όμως έχουν ασυνήθιστα ψυχικά χαρίσματα, ευγένεια, ταλέντο, μεγαλοψυχία. Στα έργα του απεικονίζει τη ρεαλιστική και σύγχρονή του ζωή της μικροαστικής τάξης των πόλεων και χαρακτηρίζονται από δράση, χιούμορ και λεπτή σάτιρα. Η δημιουργία του Άντερσεν αποτελεί την κορυφή στις ρεαλιστικές τάσεις της δανικής φιλολογίας του 19ου αιώνα. Διηγήματα, δράματα, αλλά προπάντων παραμύθια, όλα του τα έργα διαπνέονται από γλυκιά μελαγχολία, συγκίνηση και ειλικρίνεια. Μερικά από τα πολύ γνωστά παραμύθια του είναι:

·         Den lille havfrue (Η μικρή γοργόνα)

·         Kejserens nye klæder (Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα)

·         De vilde svaner (Οι αγριόκυκνοι)

·         Snedronningen (Η Βασίλισσα του χιονιού)

·         Prinsessen på ærten (Η Βασιλοπούλα και το ρεβίθι)

·         Tommelise (Η Τοσοδούλα)

·         Den grimme ælling (Το ασχημόπαπο)

·         De røde sko (Τα κόκκινα παπούτσια)

·         Holger Danske (Χόλγκερ ο Δανός)

·         Den lille pige med svovlstikkerne (Το κοριτσάκι με τα σπίρτα)

·         Den standhaftige tinsoldat (Το μολυβένιο στρατιωτάκι)

·         Dyndkongens datter (Η δύναμη της αγάπης)

·         En rose fra Homers grav (Ένα τριαντάφυλλο από τον τάφο του Ομήρου)

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ 11 ΓΑΤΕΣ

Σε μια μεγαλη πολη υπαρχει ενας κηπος οπου ζουν 11 γατες.Ο Νωε ο Μεγας,η Πορτοκαλια,ο Γερο-Νερωνας,η Λευκη,η Βουλα,η Μαργαριταρενια,ο Τιγρης,ο Χιονατος,ο Κιτρινιαρης,ο Παντοφλινος και ο Μουσουδης.Γνωριζουν τον Σιαμ που προσπαθει να τους πεισει να παρουν ενα <<μαγικο>> φιλτρο που λεει οτι τους κανει ολους ευτυχισμενους.Μερικες γατες δεν τον πιστευουν.Μερικες τον πιστευουν,το πινουν αλλα αντιθετα τους φερνει προβληματα.Οι γατες παιρνουν διαφορες περιπετειες.Μια μερα ερχεται στον κηπο μια φιλη του Νωε του Μεγα, η Χαλιμα που ειναι απο την Περσια.Η Χαλιμα θελει να παρει καποιον απο το κηπο για να του δειξει τη χωρα της.Ο Χιονατος προσφερεται να παει αλλα οι γατες αρνουνται και η Χαλιμα φευγει με μια αλλη γατα.Ο Χιονατος ειναι λυπημενος.Τοτε εμφανιζεται ο Σιαμ και του λεει να παει μαζι του σε εναν αλλο κηπο αλλα ο Νωε ο Μεγας του λεει να μεινει εδω με τους φιλους του.Τι θα κανει ο Χιονατος;Ποιον κηπο θα διαλεξει;

Πέταγμα μ΄ένα κλαδί ελιάς

Το βιβλίο αυτό μας λέει για τους μύθους και τα ήθη και τα έθιμα της αρχαιάς και τωρινής  Ελλάδας.Όπως για παράδειγμα την θεά  Αθηνά με την ελιά,τον Ποσειδώνα με το αλμυρό νερό στην θάλασσα,για την Ακρόπολη,για τους ολυμπιακούς αγώνες κ.τ.λ.Σε αυτό το βιβλίο είναι ένα αγόρι που έχει κερδίσει

έναν αγώνα μα τα μάτια του είναι θολωμένα.Σε μια στιγμή βλέπει ένα περιστέρι με ένα κλαδί ελιάς στο ράμφος του.Το περιστέρι πιάνει το αγόρι και το ταξιδεύει στα παλιά χρόνια.

Τότε που ήταν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου.Τότε που ο Χριστός έκλαψε σε ένα δέντρο ελιάς.Τότε που ο Θεός είπε στο Νώε να πάρει την γυναίκα του και τα ζώα του και να φύγου γιατί θα γινόταν πλημμύρα.Μετά το περιστέρι έφυγε και είπε στο αγόρι πως ήρθε η ώρα να δώσει στον Νώε το κλαδί ελιάς.Εκείνη την στιγμή το αγόρι άνοιξε τα μάτια του και είδε πως τίποτα πια δεν ήταν θολωμένο και ότι  βρισκόταν στη μέση ενός βάθρου.Ενώ μια μελωδία ηχούσε στα αυτιά του.Μια μελωδία που έμοιαζε με ψαλμωδία που αντιλαλεί στο εσωτερικό μιας εκκλησίας. Τι ακούει τελικά;